Öncelikle fesih için işçi ve iş veren arasında mevcut bir iş ilişkisinin olması gerekmektedir. Bu doğrultuda İşçi ile işveren arasında bulunan iş ilişkisi, taraflardan birinin iradesi ile bitirildiğinde iş akdi feshedilmiş olur. İş akdinin feshi, buna yönelik irade ile taraflardan birinin diğer tarafa sözlü veya yazılı olarak bunu beyan etmesi ile fesih gerçekleşir. Bu irade açıklaması iki taraf için de farketmeksizin ihbar şartına uyularak iş bırakması sağlanır ve bu süre zarfında istendiği takdirde işçinin günlük 2 saat iş arama izni hakkı mevcuttur. İşçinin kendi isteğiyle iş akdini sonlandırması durumunda dahi günlük 2 saat süreyle iş arama iznini kullanması engellenemez.
İşçi ve işveren arasındaki iş ilişkisi tabiki de sadece işçinin ya da işverenin talebi doğrultusunda sona ermemekte ve iş ilişkisi çeşitli sebeplerle de sona erebilmektedir
–İş sözleşmesi aşağıdaki durumlarda son bulur;
- İşçinin istifası
- İşverenin işçiyi işten çıkarması
- İş Kanunu, Madde 24 hükümleri gereğince işçinin haklı nedenle tazminatlı feshi
- İş Kanunu, Madde 25 hükümleri gereğince işverenin haklı nedenle derhal ve Madde 25/ II gereğince tazminatsız feshi
- Kadın işçinin evlendiği tarihi takip eden bir yıl içinde geçerli sebeple feshi
- Askerlik
- Ölüm
- İşverenin işçiyi işten çıkarması,
- İşverenin geçerli sebeple tazminatlı feshi,
- Emeklilik (hizmet yılı ve prim günü dolmuş olup yaşı haddi sebebiyle bekleyen çalışanlar dahil)
- Tarafların anlaşması ile fesih
- Belirli süreli sözleşmede belirlenen sürenin sona ermesi
Bu sebepler arasından bizim üzerinde durmak istediğimiz hususlar İş Kanunu Madde 24. Ve 25. Gereği haklı nedenle fesih sebepleridir.
